Ահմադը․ վերլուծություն

Այս պատմվածքը մի թուրք մարդու մասին էր՝ Ահմադ անունով։ Ահմադը շատ բարի մարդ էր, թեև թուրք, բայց հայերի նկատմամբ սիրալիր և հյուրընկալ։ Նրա պահվածքից կարելի է ասել, որ նա այն տան անդամներին, որտեղ նա ապրում էր շատ էր սիրում և տան անդամներին ընդունում որպես իր հարազատ։ Այս հեքիաթը ասում է, որ մարդու ազգը և բնավորությունը կարևոր չէ, կարևորը՝ մարդու վերաբերմունքն ու հարգանքն է դիմացինի նկատմամբ։

Advertisements
Այս նյութը հրատարակվել է 2017-2018 ուս․ տարի, Մայրենի-ում։ Էջանշեք մշտական հղումը։

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s