Ուրբաթյան ընթերցումներ 14.09.2018

Ուրբաթյան ընթերցումների ժամանակ մենք կարդացինք Վիլյամ Սարոյանի ստեղծագործություններից մեկը՝ <<Գողացված հեծանիվը>>։ Այդ պատմվածքը Այք (Հայկ) անունով մի տղայի մասին էր, ով տաս տարեկանում գնացել էր կինոթատրոն և շենքից դուրս գալուց տեսնում է մի նոր հեծանիվ, (որը նրանը չեր) նա նստեց հեծանիվն ու գնաց։ Որոշ ժամանակ անց հեծանիվը փչանում է և նա գնում է արհեստավորի մոտ։ Նա նորոգում է հեծանիվը և այդ օրվանից Այքը լիովին իրենն է համարում հեծանիվը։ Մեկ տարի անց նա հեծանիվը տանում է կինոթատրոնի բակ՝ կանգնեցնում այն և մտնում շենք, իսկ երբ դուրս եկավ արդեն հեծանիվը չկար։ Մի անգամ ընկերոջ հետ ձեռքի գնդակ էր խաղում և հանկարծ գնդակը դիպչում է փողոցով անցող մի մեքենայի ապակուն և անրադառնում դեպի փողոցի մյուս մասը։ Այքը գնում է գնդակի հետևից և հանկարծ տեսնում է իր հեծանիվը, բայց լրիվ ավերված վիճակում։ Նա հեծանիվը մի անծանոթի է վաճառում մեկ դոլլարով, իսկ մի քանի օր անց նա տեսնում է նույն հեծանիվը, արդեն վերանորոգված և ասում <<Ա՛յ թե գողը ձեռքս ընկներ>>

Այս պատմությունն ուզում է ասել, որ պետք չէ քո ամեն հավանած բանը, որը քեզ չի պատկանում, պետք չէ վերցնել, կամ եթե վերցնում ես, վերադարձրո՛ւ այն։ Եթե դու չունես այն վերադարձնելու ցանկություն, իսկ քո անուշադրության պատճառով այն գողանում են, պետք չէ այն համարել գողացված, քանի որ հնարավոր է, որ գողը հենց այդ իրի տերն է։

 

Advertisements
Այս նյութը հրատարակվել է 2018-2019 ուստարի, Մայրենի-ում։ Էջանշեք մշտական հղումը։

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s