Богатство без ценности (թարգմանություն ռուսերենից հայերեն)

Скупой похоронил свое золото в секретном месте в своем саду. Каждый день он приходил к месту, выкапывал сокровища и пересчитывал их по частям, чтобы убедиться, что все это было там. Он совершил так много поездок, что Вор, который наблюдал за ним, догадался, что скрыл Мизер, и однажды ночью тихо выкопал сокровище и покончил с ним.

Когда Мизер обнаружил свою потерю, он был охвачен горем и отчаянием. Он стонал, плакал и рвал на себе волосы. Прохожий услышал его крики и спросил, что случилось.

«Мое золото! О, мое золото! — дико закричал Скупой. — Кто-то ограбил меня!

«Твое золото! Там в этой дыре? Почему ты положил это туда? Почему ты не держал его в доме, где его легко можно было купить, когда приходилось покупать вещи? »

«Купи!» Сердито закричал Скупой. «Почему, я никогда не трогал золото. Я не мог думать о том, чтобы потратить что-либо из этого.

Незнакомец поднял большой камень и бросил его в дыру. «Если это так, — сказал он, — покройте этот камень. Он так же важен для вас, как и потерянное сокровище! »

Հարստությունն առանց արժեքի

Ագահ մարդը թաղեց իր ոսկին իր այգու մեջ՝ մի գաղտնի տեղ։ Ամեն օր նա գալիս էր այդ տեղը, փորում հանում էր իր գանձն ու հաշվում՝ համոզվելու, որ ոչմի ոսկի չի պակասել։ Նա այնքան արեց այդ ստուգումները, որ գողը, որը հետևում էր իրեն, հասկացավ, թե ինչ է թաքցնում Միզերը և մի գիշեր եկավ և գողացավ ոսկիները։

Երբ Միզերը տեսավ, որ ոսկիները չկան, նա պատվեծ հիասթափությամբ և վշտով: Նա հառաչեց, լացեց և քաշեց իր մազերը։ Անցորդը լսեց գոռոցները և հարցրեց, թե ի՞նչ է պատահել․

—Իմ ոսկինե՜րը, օհ իմ ոսկինե՛րը, — վայրի ձևով գոռաց ագահը, — ինչ որ մեկը թալանե՛լ է ինձ։

—Քո ոսկի՞ն, այնտեղ այն փոսի մե՞ջ։ Ինչո՞ւ էիր այնտեղ պահում ոսկիներդ։ Ինչո՞ւ չէիր պահում տանը, որ իրեր գնելուց հեշտ լիներ այն ծախսել։

—Գնի՛ր, — վշտացած գոռաց ագահը, — ինչո՞ւ ես երբեք չէի դիպչում ոսկիներին։ Ես չէի մտածում, որ կարող էի այն ինչ որ բանի վրա ծախսել։

Անծանոթը վերցրեց մի մեծ քար և գցեց փոսը․

—Եթե այդպես է, ուրեմն սա նույնպես ծածկեք, քանի որ այն նույնպես ձեր կորցրածի չափ կարևոր է։

Հարուստն ու աղքատը

Богатый увидел на улице бедного крестьянина, подошел к нему и сказал:

— Дорогой, иди возьми тот мешок с бутылками и отнеси ко мне домой, а я дам тебе хорошие советы, и ты не будешь таким бедным.

— Очень хорошо, — ответил крестьянин, взвалил мешок на плечо и пошел рядом с богачом.

— Дорогой, — сказал в пути богатый, — если тебе будут говорить, что хлеб из овса лучше, чем гата, не верь если скажут, что чистое масло лучше прелого сыра, опять не верь.

Так дошли они до дома богача. Когда поднимались по ступенькам, крестьянин неожиданно бросил мешок и сказал:

— Ага, если скажут, что хоть одна бутылка осталась цела, не верь.

Հարուստը փողոցում տեսավ աղքատ գյուղացու, մոտեցավ նրան և ասաց․

—Բարեկա՛մ, արի վերցրու այս շշերով պարկն ու օգնիր ինձ այն տանել տուն, դրա դիմաց ես քեզ կտամ լավ խորհուրդներ, որոնք քեզ կօգնեն այս վիճակից դուրս գալու համար։

—Շատ լավ, — պատասխանեց գյուղացին, շալակեց պարկն ու գնաց հարուստի հետ։

—Եղբա՛յր, — ճանապարհին ասաց հարուստը, — եթե քեզ կասեն, որ վարսակից հացը ավելի լավն է, քան գաթան, չհավատաս, եթե ասեն, որ մաքուր յուղը ավելի լավն է, քան պանիրը, նույնպես մի հավատա։

Այդպես նրանք հասան հարուստի տուն։ Աստիճաններով բարձրանալիս գյուղացին անսպասելի գցեց պարկն ու ասաց․

—Ահա, իսկ եթե ասեն, որ գոնե մի շիշ չի ջարդվել, չհավատա՛ս։

Притча: лук и стрела (Омар Хайям)

Рассказывают, что однажды царь Хосров Нушинраван спросил своего приближённого Бабака Ариза:

— Кто из воинственных людей более известен?

— Те, кто владеет луком и стрелой, — ответил Ариз.

Нушинраван был удивлён этим ответом и спросил Ариза, какими же, по его мнению, должны быть эти лучшие бойцы. Бабак Ариз ответил:

— Они должны быть такими, что всё их тело — сердце, всё их сердце — рука, вся их рука — лук, и весь их лук — стрела, а вся их стрела попадает в сердце врага.

— Как же понять все эти иносказания? — спросил Нушинраван.

— Надо понимать так, что они должны иметь сердце сильное и крепкое, как и их рука, жилы ровные и крепкие, как лук, и стрелу прямую и ровную, как тетиву, а если будет так, они увидят место своей стрелы в сердце врага, — пояснил Бабак Ариз.

Ասում են, որ մի անգամ Խոսրով Նուշինրավան արքան հարցրեց իրեն մոտիկ Բաբակ Արիզին․

—Ուժեղ մարդկանցից ո՞վ է ամենահայտնին։

—Նա, ով տիրապետում է նետին և աղեղին, — պատասխանեց Արիզը։

Նուշինրավանը զարմացած էր այդ պատասխանից և հարցրեց Արիզին, թե ինչպիսի՞ն պետք է լինեն իր կարծիքով ուժեղ մարդիկ։ Բաբակ Արիզը պատասխանեց․

—Նրանք պետք է լինեն այնպիսին, որ նրանց մարմինը՝ ամբողջ մարմինը, սիրտը՝ ամբողջ նրանց սիրտը, ձեռքը՝ նրանց ամբողջ ձեռքը, նետը՝ իր ամբողջ նետը, աղեղը, իսկ աղեղը կպնի հակառակորդի սրտին։

—Ինչպե՞ս հասկանալ այդ այլաբանությունները, — հարցրեց Նուշինրավանը

—Պետք է հասկանալ այնպես, որ նրանք պետք է ունենան ամուր և ուժեղ սիրտ, ինչպես իրենց ձեռքերը, ջիլերը հավասար և ամուր, ինչպես նետը, և աղեղը հավասար և ուղիղ, ինչպես աղեղալարը, իսկ եթե լիներ այդպես, նրանք կտեսնեն իրենց աղեղի տեղը հակառակորդի սրտի վրա, — բացատրեց Բաբակ Արիզը։

Неудачливый человек и дом (Ռուսերենից հայերեն թարգմանություն)

Один человек, измученный бесконечными неудачами, поклялся, что, если несчастья оставят его, он продаст свой дом и раздаст все деньги, которые получит за него, нищим. Через некоторое время судьба стала милостивой к нему, и он вспомнил о своей клятве. Но ему не хотелось терять так много денег, и тогда он придумал выход из положения. Он объявил, что продаёт свой дом, но с кошкой в придачу. За дом он просил одну серебряную монету, а за кошку — десять тысяч. Вскоре пришёл покупатель и купил дом и кошку. Одну монету, полученную за дом, человек отдал беднякам, а десять тысяч, вырученные за кошку, оставил себе. Многие люди мыслят так же, как этот человек. Они решают следовать какому-нибудь учению, но свою связь с ним истолковывают так, как им выгодно.

Շարունակել կարդալ “Неудачливый человек и дом (Ռուսերենից հայերեն թարգմանություն)”

Թարգմանություն մայրենիից

Два ученика спорили о том, насколько мудрым является их учитель. Один из них утверждал, что поставит учителя в тупик своим вопросом.

С утра юноша поймал бабочку и взял её плотно в свои ладони. Он решил, подойдя к учителю спросить, жива бабочка или мертва.

Если учитель скажет, что жива, – размышлял ученик, я слегка сожму ладони и покажу всем мертвую бабочку.
Если скажет, что мертва, то я разожму ладони, и бабочка взлетит. Так  я обману учителя и выиграю спор.

Подойдя к учителю в присутствии других людей, юноша спросил:

– Учитель, жива или мертва бабочка у меня в ладонях?

Пристально глядя в глаза, учитель сказал:

– Всё в твоих руках…

Когда молодой человек спорил с другом, он представлял себе только два варианта ответа учителя. Очевидно, что он ошибался.

Առակ։ Թիթեռնիկը

Երկու աշակերտ գրազ եկան, թե ինչքա՞ն իմաստուն է իրենց ուսուցիչը։ Նրանցից մեկը պնդում էր, որ արգելքի մեջ կդնի ուսուցչին իր հարցով։ Երիտասարդը առավոտյան թիթեռ բռնեց և պինդ պահեց նրան ձեռքերում։ Նա որոշեց, որ ուսուցչին մոտենալուն պես պետք է հարցնի, արդյո՞ք թիթեռնիկը ողջ է, թե՞ ոչ․

—Եթե ուսուցիչը պատասխանի, որ ողջ է, -մտածեց աշակերտը, —Ես հեշտությամբ կսղմեմ ափերում և բոլորից ցույց կտամ սատկած թիթեռնիկին։ Իսկ եթե ասի, որ սատկած է, ուրեմն ես կբացեմ ափերս և թիթեռնիկը կփախնի։ Այդպես ես կխաբեմ ուսուցչին և կհաղթեմ գրազը։

Ուսուցչին մոտենալով, ուրիշ մարդկանց ներկայությամբ, երիտասարդը հարցրեց․

Ուսուցի՛չ, արդյո՞ք իմ ափերի միջի թիթեռնիկը ողջ է, թե՞ ոչ։

Ուշադիր նայելով նրա աչքերին, ուսուցիչն ասաց․

—Ամեն ինչ քո ձեռքերում է․․․

Երբ երիտասարդը վիճում էր իր ընկերոջ հետ, նա պատկերացնում էր իրեն միայն երկու տարբերակ ուսուցչի պատասխանի։ Պարզ էր այն, որ նա սխալվել էր։ Շատ հաճախ մեզ թվում է, որ կայնքն ու մեզ շրջապատող մարդիկ միայն սև են կամ սպիտակ։ Իրական աշխարհը պարզ որոշումների աշխարհ չէ, այն բազմագույն է։ Տեսնել աշխարհը բոլոր թերի կողմերով շատ օգտակար է և դրանից պետք է դասեր քաղել։ Հաջողություն ձեզ դրանում։

Հարգանքով՝ Յուրի Զաիցեվ