Մանուշակագույն փիսոն

Մանուշակագույն փիսոն

Մանուշակագույն փիսոն միայն Լուսնի լույսի տակ էր թաթերը լվանում:

Ախր ես  ի՞նչ անեմ ես սրան,-բեղերն էր շարժում խեղճ մայր կատուն,- նայում ես` խելքը տեղն է, բայց` ինչ,  ձեռքերը միայն լուսնի լույսի տակ է  լվանում: Ի~նչ ուզում ես` արա,  ուզում ես` գլխին ավետարան կարդա, մեկ է, օգուտ չունի: Միայն լուսնի լույսի տակ ու վերջ:  Ինչ անեմ, չգիտեմ:

_Ի~նչ ես դրան երես տալիս,-մռնչում էր վարազը,- Թասը գլխին կործի կամ էլ ուղղակի գլուխը գետի ջրի մեջ թաթխի:Սրա~նտես, մյուս փիսոները փիսոյի նման են, իսկ սրան  լուսնի լույս է պետք:

_Նա պարզապես հիմար է,- կռռում էր ագռավը,- փոքր գլխում խելք չկա: Կմեծանա, արևի տակից տուն չես տանի:

Մանուշակագույն փիսոն միայն լուսնի լույսի տակ էր  թաթերը լվանում:

Լուսինը մեծ էր, սպիտակ ու փայլուն:

-Սիրելի’ փիսո,-ասում է Լուսինը,- դու ինչու ես մանուշակագույն:

-Բա փիսոներն ուրիշ էլ ո՜նց են լինում,-զարմանում է փիսոն:

_Ես մի եղբայրու նեմ,- ասում է Լուսինը,-նա շա՜տ մեծ է ու կարմիր: Ուզո՜ւմ ես նրան տեսնել:

_Նա քեզ նման է… Իհարկե,  ուզում եմ:

_Դե ո րայդպես է, երբ ես երկնքում կհալվեմ, դու չքնես, մի քի չհամբերիր: Նա է~ն սարի ետևից դուրս կգա ու իմ տեղը կգրավի:

Առավոտ շուտ փիսոն տեսավ Արևին:

_Վա~յ, դուէսինչքանտաքես,-կանչեցփիսոն:_ ԻսկեսքոքույրԼուսնին  ճանաչումեմ:

_Երբ նրան հանդիպես, կասես,  որ ես իրեն բարևում եմ, _ ասում է Արևը,_թե չէ մենք համարյա չենք հանդիպում:

_Անպայման կասեմ:

Մանուշակագույն փիսոն հիմա թաթերը Արևի տակ է լվանում և նույնիսկ կարողանում է օճառով լվացվել:

Ինչ կա որ, այդպեսէլէլինում:

 

Մանուշակագույն փիսոն

Խեցգետինն ու գյուտարարը

Խեցգետինն ու գյուտարարը

 

Խեցգետինը ապրում էր ջրում, իսկ գյուտարարը իր լաբորատորիայում  նոր գյուտեր էր ստեղծում: Նա թիկնեղ, մի քիչ փոքր քթով, գեղեցիկ գիտնական էր: Խեցգետինը և գյուտարարը հին ըկերներ էին: Նրանք ծանոթացել էին լճափում: Հանգստյան օրերին գյուտարարը գնում էր լճափ  իր հետ վերցնելով իր սիրելի գիրքը և ուտելիք: Հասնելով լճափին նստում էր քարի վրա նայում հեռուն ու մտածում նոր գյուտերի մասին: Նա տեսավ ափից դեպի ջուրը շարժվող խեցգետին և հենց առաջին օվանից կերակրեց իր բերած ուտելիքով ու այդպես նրանք ընկերացան:Մի օր խեցգետնի մայրը հիվանդացավ այնպես, որ ոչ մի դեղ չէր օգնում: Խեցգետնին իր ընկեր գյուտարարի օգնությունն էր անհրաժեշտ և նա իսկույն գնաց գյուտարարի մոտ և ասաց.

-Ողջու՛յն գյուտարար; Լսի՛ր, իմ մայրիկը այնպես է հիվանդացել, որ ոչ մի  դեղ չի օգնում: Խնդրում եմ այնպիսի մի միջոց ստեղծիր, որ օգնի մայրիկիս:

Գյուտարարը մի քիչ մտածեց, հետո ասաց.

-Այո կօգնեմ, բայց ինձ ասա, թե մայրիկդ այդ վիճակում քանի՞ օր կարող է ապրել:

Խեցգետինը պատասխանեց.

-Ընդամենը 3 օր, ոչ ավել:

Գյուտարարն ասաց.

-Դա շատ լավ է, որովհետև իմ գյուտն ավարտելը տևում է 2 oր, իսկ երբ վերջացնեմՙ իսկույն քեզ կկանչեմ գյուտը վերցնելու:

Հետո նա ճանապարհեց Խեցգետնին ու  սկսեց այդ գործով զբաղվել:Անցավ երկու օր և գյուտարարը կանչեց Խեցգետնին դեղը տանելու, տվեց դեղն ու ասաց.

-Երբ տուն հասնես ու դեղի տուփը բացես դեղի շշի վրա գրված է, թե ինչպես օգտագործես այն:

Խեցգետինը շնորհակալություն ասելով գնաց տուն և մայրիկին տվեց դեղը: Նա իսկույն լավացավ և նրանք ապրեցին խաղաղ, երջանիկ, առանց որևէ հիվանդության:

 

Հեքիաթը հորինեցի` ես  Ղազարյան Հայկս

Երեք խոզուկներն ու իրենց ընկերը

Երեք խոզուկներն ու իրենց ընկերը

Լինում է,  չի լինում, երեք խոզուկ են լինում:Նրանք ունենում են մի ընկեր   Խեցգետին: Օրերից մի օր  նա որոշեց, որ պետք է քայլի դեպի առաջ, բայց նա շատ սուտասան էր, այդ իսկ պատճառով նա չկարողացավ անել դա: Նա տանը նստած մտածում էր.

-Իսկ ո՞վ կարող է օգնել ինձ:Ա՜հ հասկացա իմ ընկերներ խոզուկները:

Հետո նա գնաց խոզուկների մոտ և ասաց.

-Կարո՞ղ եք օգնել ինձ:

Խոզուկները պատասխանեցին.

-Մենք վաղուց գիտեինք, որ դու սուտասան ես, այդ իսկ պատճառով մենք քեզ չենք օգնի գնա ու տանջվիր:

Խեցգետինը շատ էր զղջում իր արարքների համար, բայց  չկարողացավ համոզել խոզուկներին օգնել իրեն:Հետո նա մնաց մենակ:Նա շատ էր տխրել, բայց քիչ անց հասկացավ, որ պետք է շտկի իր սխալը:Նա սկսեց իրեն լավ պահել և խոզուկները տեսան դա:Հետո խոզուկները մոտեցան խեցգետնին և ասացին.

-Այ հիմա մենք քեզ կներենք և կսովորեցնենք  քայլել դեպի առաջ:

 

Պատմությունը հորինեցին `  Ղազարյան Հայկը և Կարապետյան ԻռենըԵրեք խոզուկներն ու իրենց ընկերը

Հանելուկ-հանմանելուկ

տարրերք

Այն ինչն է, այն ինչնը, որ ջրի հակառակորդն է: (Կրակ)

 

Առավոտյան լվացվում եմ,

գիշերը լողանում եմ

նույնիսկ նրան ես խմում եմ: (Ջուր)

 

Այն ինչն է, այն ինչը, որ վրան բույսեր ենք աճեցնում: (Հող)

 

Ոչ տեսնում են, ոչ բռնում, բայց նրան եմ ես շնչում: (Օդ)