Ուրբաթյան ընթերցումներ

Ուրբաթ օրը ես կարդացել եմ Ղազարոս Աղայանի պատմվածքներից մի քանիսը։ Նրանցից մեկը <<Ծույլ տղան>> էր, որը պատմում էր մի տղայի մասին, ով շատ ալարկոտ էր ու ծույլ և ինչ աշխատանք էլ առաջարկեցին նրան, որով նա կարող էր գումար աշխատել, նա միշտ պատճառներ էր փնտրում չաշխատելու համար և արդյունքում նա մնաց անգործ և ծույլ տղա։ Մյուս կարդացածս պատմվածքը <<Երկու այծն>> էր։ Սա էլ պատմում էր երկու այծերի մասին, որոնք անցնում էին նեղ կամրջով և չէին պատրաստվում իրար ճանապարհ տալ, ինչի արդյունքում նրանք երկուսն էլ ընկան ջուրը։ Այսքանն էին իմ ընթերցած պատմվածքները։ Մինչ մյուս ուրբաթ։

Ուրբաթյան ընթերցումներ

Այս ուրբաթյան ընթերցումներին ես կարդացի Ղազարոս Աղայանի <<Հնարագետ ջուլհակը>>։ Հեքիաթը մի դերվիշի մասին էր, ով մտել էր Շահ-Աբասի թագավորած Սպահան քաղաքը, հրապարակներից մեկում շրջան գծել և մեջտեղը լուռ նստել։ Շահ-Աբասը ուղարկեց դերվիշի մոտ իր բոլոր գիտնականներին, սակայն նրանք չկարողացան լուծել այդ հանելուկը և քշեին դերվիշին երկրից։ Սակայն մի անգամ, երբ Շահ-Աբասը զբոսնում էր իր քաղաքում, տեսավ մի տուն, որտեղ էլ ապրում էր հնարագետ ջուլհակը։ Իսկ հեքիաթի շարունակությունը կարող եք կարդալ այս հղումով, ինչպես նաև այլ հեքիաթներ։

Ուրբաթյան ընթերցումներ

Այսօր կրկին մեր ուրբաթյան ընթերցումներն էին և ես կրկին կարդում էի <<Հարրի Փոթերը և հրե գավաթը>>։ Մոգության նախարարության աշխատողները դեռ փորձում էին պարզել, թե ո՞վ է բաց թողել <<Մահվան նշանը>>։ Նրանք մեղադրում էին Վինկիին։ Նա տնային էլֆ էր և նրան բռնեցրել էին կախարդական փայտիկով, ինչը արգելված է։ Նախարարության աշխատողներից մեկը կախարդեց Վինկիին այնպես, որ նա ամեն ինչ պատմի։